Vladimir Filakovac 1892 - 1972.

Hrvatska moderna umjetnost obilježila je prvu polovinu 20. stoljeća, a u drugoj polovini poprimila je istorijsku auru, kada je naučno osvijetljena i prosuđena – njeni protagonisti, poetike i fenomeni su poimence navedeni zahvaljujući brojnim pojedinačnim istraživačkim poduhvatima, a pre svega na sintezu prof. dr Grge Gamulina. I danas se istraživanja dopunjuju novim saznanjima i saznanjima, posebno organizovanjem naučno zasnovanih retrospektivnih izložbi i štampanjem monografija o njegovim istaknutim članovima, među kojima je neizostavno ime Vladimira Filakovca. (...) Filakovac je doajen naše savremenosti, pripadnik druge umetničke generacije, slikar, ilustrator, karikaturista, vajar, profesor na akademijama likovnih umetnosti u Beogradu i Zagrebu. Odrastajući dvadesetih i tridesetih godina 20. veka u Budimpešti i Beču, u neposrednom dodiru sa evropskim modernim tendencijama, zasnovanim na pluralizmu, slobodi i toleranciji, Filakovac se pridružio našoj rodoljubivoj umetničkoj inteligenciji, promoterima novih stilskih i estetskih zapadnoevropskih vrednosti. u nama koji je tada tragao za nacionalnim umetničkim identitetom. Svojim obimnim umetničkim delom, okvirno datiranim između 1909. i 1972. godine, preneo je ovu plemenitu ideju. (...) Razumljivo je da štampanje monografije u krajnjoj liniji ima za cilj da sveobuhvatnije valorizuje i predstavi njegovo delo kao najverodostojniju potvrdu njegove umetničke izvrsnosti.

Jelica Ambruš (iz uvoda)