Nikola Koydl

Monografija Grge Gamulina iz 1989. godine o Nikoli Kojdlu je sveobuhvatna studija jednog od najznačajnijih hrvatskih slikara i grafičara druge polovine 20. veka. Gamulin analizira Kojdlov razvoj od njegovih ranih radova do zrele faze, ističući njegovu posebnu osetljivost za strukturu slike, prefinjenu geometriju, uzdržanu ekspresivnost i promišljen pristup formi i boji. Knjiga prikazuje Kojdlov pomak od figuracije ka geometrijskoj apstrakciji i konstruktivističkoj disciplini, pri čemu autor ističe preciznost kompozicije, namernu redukciju vizuelnih elemenata i smirenu, meditativnu atmosferu svog rada. Posebno je istaknuta Kojdlova sposobnost da stvori osećaj prostorne dubine, napetosti i ravnoteže unutar minimalističkog ekspresivnog okvira, što ga svrstava među najdoslednije predstavnike hrvatske postkonkretne umetnosti.