Hram i loža
Iako je istoričari smatraju kontroverznom i često kritikuju je kao spekulativnu i bez čvrstih dokaza, knjiga je nezamenljiva i izuzetno uticajna – direktno je inspirisala Braunov „Da Vinčijev kod“ i čitav žanr ezoterične literature.
U knjizi se tvrdi da su vitezovi templari preživeli uništenje Reda 1312. godine i pobegli u Škotsku, gde su se krili među esnafima masona (slobodnih zidara). Tamo su prenosili svoja tajna znanja, ezoterične rituale i navodna „sveta blaga“ (moguće dokumenta ili relikvije iz Jerusalimskog hrama). Iz ove fuzije templarskog nasleđa i škotskih masonskih loža nastala je moderna slobodna zidarija (spekulativna masonrija), osnovana 1717. godine u Londonu.
Autori prate trag:
- iskopavanja templara ispod Solomonovog hrama (1119–1128),
- optužbi za jeres i ukidanja Reda od strane Filipa IV. i papa Klement V,
- bekstvo flote iz La Rošela 1307. godine,
- pojava templarskih simbola u kapeli Roslin (1450) u Škotskoj,
- uloga templarskih porodica (Sinkler, Brus) u škotskoj politici i bitka kod Banokberna 1314. godine (gde su navodno pomogli Robertu Brusu),
- do osnivanja Velike lože u Londonu 1717. godine i širenja slobodnih zidara širom Evrope i Amerike.
Bejdžent i Li tvrde da su američki Očevi osnivači (Vašington, Frenklin, Džeferson) bili slobodni zidari templarskog tipa i da su u Ustav SAD i simboliku dolara ugradili templarsko-masonske ideje o „novom svetskom poretku“ i duhovnoj slobodi.
Multiple copies are available
