Nestorov pehar
Kao jedan od retkih pesnika današnjice koji je izbegao zamku takozvane „realističke“ ili „narativne“ poezije, Asmir Kujović je u svim svojim dosadašnjim pesničkim delima ponudio svojevrsni estetski vodič kroz anksioznost 20. veka.
Odgovarajući na višestruke izazove koje je paradigma moderne civilizacije, sa svojom sajentološkom slikom sveta i determinističkom slikom čoveka, postavila pred lirsku formu. Svaki put kada bi Asmir Kujović pisao stih, metafizički i svakodnevni horizonti postojanja su se susretali, i ono što je za modernog čoveka samo još jedan prosečan dan na planeti Zemlji, u ovoj poeziji je prostor teofanije, poprište svetih događaja. U tom smislu, govorimo o pesniku koji je, bez tradicionalističkih anahronizama, prevazišao ograničenja moderne poezije, a po svemu sudeći ponudio je i horizont u kome se naziru konture budućnosti poezije kao takve.'' Matija Bošnjak ''Kujovićeva zbirka Nestorova čaša je svojevrsna novina i osveženje u književnoistorijskom i poetskom smislu u našoj književnosti. Nije nastala kao odraz istorijskog trenutka, već kao istinski povratak ideji estetske utopije i 'čiste poezije'. U velikoj meri raskida sa dominantnom poetikom svedočenja i (anti)ratnog pisanja, kao i sa postmodernim distopijama.
Jedan primerak je u ponudi
