Henryk Sienkiewicz
Henrik Adam Aleksander Pijus Sjenkjevič (Vola Okšejska, 5. maj 1846 – Veve, Švajcarska, 15. novembar 1916) bio je poljski književnik, novinar i dobitnik Nobelove nagrade za književnost 1905. godine, kao i jedna od najistaknutijih ličnosti poljskog realizma. Studirao je u Varšavi, a književnu karijeru započeo je pisanjem novinskih članaka, feljtona i pripovedaka. Putovanja po Evropi, Sjedinjenim Državama i Africi obogatila su njegov književni stil i tematski opseg njegovog stvaralaštva.
Sjenkjevič je stekao književnu slavu zahvaljujući svojim istorijskim romanima, u kojima se prepliću nacionalna istorija, avantura, ljubavna priča i moralne vrednosti. Njegovo najpoznatije delo, Quo Vadis (1896) – čija se radnja odvija u vreme vladavine rimskog cara Nerona – prikazuje progone ranih hrišćana i sukob između paganskog sveta i hrišćanskih ideala. Ovaj roman je preveden na brojne jezike i više puta je ekranizovan.
Značajno mesto u njegovom opusu zauzima istorijska trilogija – Ognjem i mačem (Ogniem i mieczem, 1884), Potop (Potop, 1886) i Pan Volodjejovski (Pan Wołodyjowski, 1888) – koja se bavi burnom istorijom Poljsko-litvanske unije tokom 17. veka. Takođe su značajni romani Bez dogme (Bez dogmatu, 1891), Porodica Polanjecki (Rodzina Połanieckich, 1895) i Krstonosci (Krzyżacy, 1900), kao i avanturistički roman za mlade, Kroz pustinju i prašumu (W pustyni i w puszczy, 1911). Njegove pripovetke — među kojima se ističu Čuvar svetionika (Latarnik), Muzikant Janko (Janko Muzykant) i Sačem (Sachem) — bave se društvenom nepravdom, siromaštvom i sudbinom pojedinca.
Sjenkjevič je bio značajan zagovornik poljskog nacionalnog identiteta u periodu kada Poljska nije postojala kao nezavisna država. Tokom Prvog svetskog rata učestvovao je u organizovanju humanitarne pomoći za poljsko stanovništvo. Preminuo je u Švajcarskoj, a njegovi posmrtni ostaci preneti su u Varšavu 1924. godine. Njegovo književno nasleđe odlikuju epski zamah, pripovedačko umeće, rodoljublje i univerzalne humanističke vrednosti.
Naslovi u ponudi
Bez dogme
Roman, objavljen 1891. godine, jedno je od najpoznatijih psiholoških i društvenih dela Henrika Sjenkjeviča. Za razliku od njegovih istorijskih romana, ovo delo predstavlja introspektivan i filozofski prikaz dekadentnog plemstva u 19. veku.
Kroz pustinju i prašumu
Radnja romana odvija se u 19. stoljeću, a govori o dvoje mladih prijatelja, četrnaestogodišnjem Poljaku Stanislawu i njegovoj osmogodišnjoj prijateljici Nel iz Engleske, koje su u Sudanu oteli pobunjenici muslimanskog svećenika Mahdija.
Kroz pustinju i prašumu
Avanturistička priča smeštena u Africi krajem 19. veka. Prati sudbinu dvoje mladih protagonista, četrnaestogodišnjeg Poljaka Stasa Tarkovskog i osmogodišnje Engleskinje Nel Rolison, koje kidnapuju sudanski razbojnici u kolonijalnom Egiptu.
Kroz pustinju i prašumu
Avanturistički roman za mlade odrasle poljskog dobitnika Nobelove nagrade Henrika Sjenkeviča, smešten u egzotičnu Afriku 19. veka. Delo, prevedeno na mnoge jezike, prati avanture dečaka Staša Tarkovskog i devojčice Nel Rolison.
Kroz pustinju i prašumu
Radnja romana odvija se u 19. stoljeću, a govori o dvoje mladih prijatelja, četrnaestogodišnjem Poljaku Stanislawu i njegovoj osmogodišnjoj prijateljici Nel iz Engleske, koje su u Sudanu oteli pobunjenici muslimanskog svećenika Mahdija.
