Ratnici iz staroga i srednjega vijeka - Japanski samuraji
Japanski samuraji su bili elitni ratnici feudalnog Japana, poznati po svojoj veštini u borbi i strogoj časti. Reč "samuraj" znači "onaj koji služi".
Sledili su kodeks ponašanja poznat kao bušido (put ratnika), koji je naglašavao vrednosti kao što su hrabrost, čast, lojalnost i samodisciplina.
Samuraj je nosio dva mača, katanu i vakizaši, poznat kao daisho. Njihova uloga je bila da štite gospodara, bilo da je plemić, feudalac ili car. Ako je njihova čast bila povređena, morali su da izvrše ritualno samoubistvo poznato kao seppuku.
Njihova istorija seže u Heian period, kada su bogati zemljoposednici počeli da stvaraju sopstvene vojske za odbranu. Samuraji su postali instrumentalni u vojnim sukobima i političkim previranjima sve do kraja 19. veka, kada su Meidži reforme dovele do modernizacije Japana i ukidanja klase samuraja.
Jedan primerak je u ponudi
