Obnova zdravstva

Umesto privatizacije, Gorjanski se zalaže za obnovu i profesionalno upravljanje zdravstvenim sistemom, odnosno skupom zdravstvenih jedinica organizovanih i povezanih radi boljeg ostvarivanja osnovnog zadatka poboljšanja zdravlja stanovništva i sprečavanja siromaštva tokom bolesti. Gorjanski u svojoj knjizi „Obnova zdravstvene zaštite“ analizira različite oblike plaćanja zdravstvenog sistema, od Bizmarkovog modela plaćanja iz plata zaposlenih, preko državnih plaćanja iz poreza, do privatnih plaćanja u modelu slobodnog tržišta, zatim različite oblike plaćanja za rad u zdravstvu, kao što su plaćanje lekara prema usluzi (što je najrasprostranjeniji način plaćanja), prema slučaju, prema broju pacijenata, dobro poznati sistem kapitacije, ili plaćanje redovnom platom, ali i negativan uticaj novca na efikasnost intelektualnog rada. Autor posebno upozorava na moguće sukobe između težnji države, koja bi želela da ima što zdravije stanovništvo, što efikasniji zdravstveni sistem, što zadovoljnije lekare i ostalo medicinsko osoblje, kao i zadovoljne pacijente, i pune primene medicinskog kodeksa i sveprisustva vladavine prava. Ove težnje se gotovo u potpunosti poklapaju sa težnjama lekara, koji uglavnom ne brinu o troškovima lečenja ili ih barem stavljaju u drugi plan, kao i sa težnjama pacijenata, ali su suprotne težnjama profitnih institucija. Izvor prihoda za zdravstvene ustanove koje rade radi profita su bolesni, jer od zdravih građana nema profita. Moglo bi se reći da su težnje profitnih institucija suprotne težnjama države, lekara i pacijenata, što znači da im je potrebno što bolesnije stanovništvo, što sporiji oporavak, što veći troškovi lečenja, postojanje interesnih grupa i lobija i odsustvo vladavine prava.