Hrvatska autobiografska proza : Rasprave, predavanja, interpretacije

U okviru tri veća poglavlja (diskusije, predavanja, interpretacije), Helena Sablić Tomić je nastojala da obezbedi jednostavnije praćenje promena koje su se dešavale u autobiografskoj prozi na nivou izraza i sadržaja od romantičarskog perioda do danas. To je učinila kroz sintetičke naratološke i poetičke analize autobiografskih tekstova iz jednog književnog perioda, preko prikaza generičko-tipoloških specifičnosti autobiografske proze, do nekoliko skicioznih tumačenja knjiga pisanih u prvom licu jednine koje su bile u fokusu njenog interesovanja. U njima je posebnu pažnju posvetila figuri izražavanja ličnosti autobiografskog subjekta u javnosti i privatnosti, razmatrajući duh vremena u kome je autobiografija pisana. Prateći nove uvide u karakter autobiografskog stvaralaštva od pojave Ljudevita Gaja do Igora Mandića kroz dvadesetak naučnih promišljanja, Helena Sablić Tomić u svom novom rukopisu prepoznaje periodizacione stilske tendencije, sve vreme ističući da nema „čistih“ pojmova. Nakon preciznog utvrđivanja odnosa između pojmova periodizacije i opisivanja političko-istorijskog i kulturnog konteksta, eseji veoma jasno organizuju diskusiju o specifičnosti žanra i autorovom pogledu na živote drugih.