Sami u toj šumi

Čitajući i gledajući ovu knjigu, stičemo utisak da se pesnik i fotograf ozbiljno bore da izraze i prikažu ovaj svet svojim sredstvima – pre svega smeštenim u trilogiju Drage Glamuzine, koja, pored pomenutih zbirki, obuhvata i roman Tri – kao da se odjednom različiti mediji, jezik i slika, zauzeti istom stvari, utiskom, emocijom, mišlju, stanjem, istovremeno sudaraju i sarađuju. Iz odnosa fotografije i pesničkog teksta, čini se kao da oni, na neki način, žele da oduzmu primat jedno drugom, da se nametnu u onome o čemu govore i prikazuju. Iz ovog odnosa, koji je sukob, ali i zajedništvo, sinergija, proizilazi ono što smatram najvažnijim efektom ove knjige. Fotografije nisu samo ilustracije, nisu samo dekor, one su nastavak ovog pesničkog sveta, baš kao što i poezija deluje kao produžetak i nastavak onoga što vidimo na fotografijama.