Krvava arena: roman iz života španjolskih torera
„Krvava arena“ (1908) je naturalistički roman o usponu i padu borca s bikovima Huana Galjarda. Siromašni mladić postaje poznati matador, ali ga uništavaju ljubav, porok, strah i tragedije u areni – kritika španske borbe s bikovima i društva.
Visente Blasko Ibanjez (1867–1928), španski pisac prirodnjak, političar i republikanac, objavio je roman „Krvava arena“ (Sangre y arena) 1908. godine. Delo je jedno od njegovih najpoznatijih.
Roman prati život Huana Galjarda, siromašnog mladića iz seviljskih sirotinjskih četvrti, koji sanja da postane matador. Od dečačkih borbi sa bikovima na ulicama, preko teškog učenja i prvih uspeha u areni, Huan se penje na vrh – postaje bogat, slavan i obožavan. Međutim, njegov život se raspada: brak sa lepom, ali površnom Karmen, ljubavna veza sa aristokratkom Končitom (koja ga zavodi i ponižava), alkohol, kockanje, strah od smrti u areni i sve veća panika pred bikovima dovode do tragedije. Kulminacija je krvava borba u kojoj Huan gubi hrabrost, pati i umire u areni – simboličnoj „krvavoj areni“ španskog života i kulture.
Ibanjez opisuje svet koride na realističan, gotovo dokumentaran način: pripreme, rituale, opasnosti, publiku, društvene kontraste (siromaštvo naspram slave) i kritikuje borbu bikova kao surovu, varvarsku tradiciju koja uništava ljude i životinje. Roman je naturalistički – sudbinu likova određuje njihovo nasleđe, okruženje i društvo, bez romantične idealizacije.
Bio je veliki hit, preveden na mnoge jezike, adaptiran u filmove (npr. Krv i pesak 1922. sa Rudolfom Valentinom, 1941. sa Tajronom Pauerom). U Jugoslaviji/Hrvatskoj, popularan u međuratnom i posleratnom periodu kao kritika buržoaskog društva i primitivnih običaja. Klasično delo španske književnosti 20. veka, snažno i emotivno, sa fokusom na ljudsku slabost i društveno licemerje.
Jedan primerak je u ponudi
- Napukla leđa
- Potpis prethodnog vlasnika
