Kako smo lomili noge

Glavni narator, mladić iz porodice, odrasta u malom slavonskom gradu, gde su njegov deda i otac vezani tradicijom i napornim radom na polju, a majka donosi toplinu i mudrost. Porodica se seli u Zagreb u potrazi za boljim životom, ali sledi prokletstvo: slomljene noge postaju metafora za sudbonosne udarce – od socijalističkih reformi, preko studentskih ustanaka 1968. godine, do raspada Jugoslavije i Domovinskog rata. Jedan od prvih hrvatskih romana koji se bavi ratom, Gavran ga suptilno isprepliće, kroz lične priče o gubitku i otporu.

Kroz humor i ironiju, autor ismeva svakodnevne apsurde: zaljubljene dečake koji lome kosti za devojke, porodične svađe i snove o slobodi. Generacijske razlike – od ratnih trauma dede do mladih snova unuka – slave solidarnost i isceljenje. Slavonija i Zagreb postaju pozornica za putopis kroz ljubav, gubitak i nadu, podsećajući nas da život, poput slomljene noge, leči vremenom i smehom.