Lav N. Tolstoj
Lav Nikolajevič Tolstoj, jedan od najznačajnijih ruskih i svetskih pisaca, rođen je 9. septembra 1828. godine na imanju Jasna Poljana u bogatoj plemićkoj porodici. Nakon smrti roditelja, odrastao je pod starateljstvom rođaka. Studirao je orijentalne jezike i pravo na Univerzitetu u Kazanju, ali nije završio studije. Odlučio je da živi na porodičnom imanju, posvetivši se samoobrazovanju i proučavanju filozofije, književnosti i prirodnih nauka.
Godine 1851. pridružio se bratu u vojsci na Kavkazu, gde je počeo svoj književni rad. U tom periodu nastale su realistične priče inspirisane vojničkim životom: Detinjstvo (1852), Dečaštvo (1854) i Mladost (1856) – trodelni autobiografski ciklus koji ga je afirmisao kao novi glas u ruskoj književnosti. Učestvovao je u Krimskom ratu, a kasnije je opisao svoja iskustva na bojnom polju u prozi Sevastopoljskih priča (1855–1856).
Nakon povratka iz vojske 1856. godine, putovao je po Evropi, gde je došao u kontakt sa idejama zapadnog obrazovanja i demokratije. Po povratku u Rusiju, osnovao je školu za seosku decu u Jasnoj Poljani i razvio sopstvene pedagoške ideje, objavivši zbirku tekstova Azbuka (1872) i časopis Jasnopoljansko čitanje.
U književnom smislu, Tolstoj je dostigao vrhunac monumentalnim romanima Rat i mir (1865–1869)** i Ana Karenjina (1873–1877).** Prvi je epska freska Napoleonovih ratova i ruske aristokratije, u kojoj se istorija, filozofija i psihologija spajaju u sintezu ljudskog iskustva. Ana Karenjina je psihološki roman o ljubavi, moralu i društvenim normama.
U kasnijim godinama, Tolstoj je prošao kroz duboku duhovnu krizu i okrenuo se moralnoj i religioznoj obnovi. Napisao je Ispovesti (1882)**, a zatim moralne i filozofske spise u kojima je propovedao jednostavan život, nenasilje i odricanje od materijalizma („U onome u šta verujem, Carstvo Božije je u vama*“). Njegov rad je snažno uticao na Gandija i pacifističke pokrete 20. veka.
Narativna dela ovog perioda uključivala su remek-dela Smrt Ivana Iljiča (1886), Krojcerova sonata (1889), Otac Sergije i Vaskrsenje (1899), u kojima se bavio temama krivice, iskupljenja i smisla života.
Zbog sukoba sa Ruskom pravoslavnom crkvom, Tolstoj je ekskomuniciran iz crkve 1901. godine. Umro je 20. novembra 1910. godine na železničkoj stanici Astapovo, nakon što je napustio porodično imanje u potrazi za duhovnim mirom.
Njegova bogata bibliografija obuhvata više od 90 dela: romane, kratke priče, eseje, dnevnike, publicistiku, pedagoške tekstove i drame. Tolstoj je ostao simbol moralne savesti i univerzalnog humanizma, a njegovo delo je zasnovano na ideji da je prava vrednost života u ljubavi, radu i duhovnoj slobodi.
Naslovi u ponudi
Izabrana djela 8: Kavkaske pripovijetke / Sevastopoljske pripovijetke / Kozaci
Osmi tom Izabranih dela Lava N. Tolstoja objedinjuje romane Kozaci, Kavkaske priče i Sevastopoljske priče, dela inspirisana autorovim iskustvima iz vojne službe na Kavkazu i Krimskog rata.
Izabrana djela 9: Obiteljska sreća / Polikuška / Smrt Ivana Iljiča / Vlast tame / Plodovi prosvjete / Živi leš / Uspomene
Deveti tom Izabranih dela Lava Nikolajeviča Tolstoja objedinjuje reprezentativne kratke priče, drame i autobiografske spise u kojima autor istražuje ljubav, smrt, društvenu nepravdu, moral i duhovnu obnovu.
Kozaci
„Kozaci“ (1863) su ključno delo u Tolstojevom ranom stvaralaštvu, most između njegovih autobiografskih dela i njegovih kasnijih epova. Inspirisano Tolstojevim sopstvenim iskustvima na Kavkazu, delo postavlja temelje za njegovu kritiku civilizacije.
Krivotvoreni kupon i druge pripovijesti
Priče „Jutro jednog plemića“, „Iz beleški kneza Nehludova“, „Markerove beleške“, „Vaga“, „Dva husara“, „Kavkaski zarobljenik“, „Falsifikovani kupon“, „Smrtne beleške starca Fjodora Kuzmiča“ i „Zašto?“ istražuju teme morala, društva i duhovnosti.
Rat i mir
Rat i mir je epski roman Lava N. Tolstoja objavljen između 1865. i 1869. godine. Prikazuje rusko društvo tokom Napoleonovog perioda. Smatra se jednim od dva Tolstojeva remek-dela, uz Anu Karenjinu, i jedan je od najvećih romana u istoriji književnosti.
Rat i mir I-IV
Rat i mir je epski roman Lava N. Tolstoja objavljen između 1865. i 1869. godine. Prikazuje rusko društvo tokom Napoleonovog perioda. Smatra se jednim od dva Tolstojeva remek-dela, uz Anu Karenjinu, i jedan je od najvećih romana u istoriji književnosti.