Émile Zola
U svom najboljem delu, Žerminalu, Emil Zola je realistično, do najsitnijih detalja, opisao neljudske uslove života i rada rudara u severnoj Francuskoj 1860-ih godina.
Žerminal je roman objavljen 1885. godine, jedan od najvažnijih u Zolinom ciklusu „Rugon-Makar“. Glavni lik, Etjen Lantije, mladi radnik koji je izgubio posao zbog svoje impulsivne prirode, dolazi u rudarsko naselje Monsu i dobija posao u rudniku Vore. Tamo je svedok surovih uslova rada, nepravde i bede koja muči rudarske porodice. Etjen postaje sve više politički svestan, prihvata socijalističke ideje i organizuje štrajk u nastojanju da radnicima obezbedi bolje uslove i plate. Štrajk, u početku pun nade, ubrzo se razvija u borbu za goli opstanak. Vlada i rudarski poslodavci brutalno guše pobunu, a štrajkači i njihove porodice pate od gladi i smrti. Rudnik postaje simbol neumoljive sile koja melje radnike. Uprkos porazu, roman se završava simboličnom nadom: Žerminal – mesec u francuskom revolucionarnom kalendaru koji označava buđenje prirode – sugeriše da će, poput proleća, radnički otpor ponovo procvetati. U „Žerminalu“, Zola majstorski kombinuje naturalistički prikaz bede sa snažnim emocijama i društvenim angažmanom. Delo ostaje jedan od najmoćnijih prikaza društvene nepravde u književnosti.
Jedan primerak je u ponudi
