Ilićke priče
Spoj idile i tragične sudbine učinio je ovaj istorijski roman književnim svedočanstvom koje svoju književnu snagu crpi iz kontrasta između prirode i istorije, emocija i činjenica, pejzaža i politike, ptica i metaka, ljudskih sudbina i istorijskog zla.
Svi tematski, stilski i jezički elementi obavijeni su oreolom saosećanja prema žrtvama. Autorka ne piše iz ideološke perspektive, ne istražuje razloge zla, ne traži osvetu i ne zanimaju je počinioci zločina. Romantizujući istorijske činjenice, ona želi da spase ljudske sudbine od zaborava i ugradi ih u temelje nacionalnog identiteta Hrvata u Bosni i Hercegovini. Svakim svojim romanom, a posebno ovim, Anita Martinac prati put od zla ka dobru, od žrtve ka pobožnosti, od epa ka lirici, od politike ka etici. Kao intimno ljupko mesto i kao istorijski strašno mesto, Ilići su u romanu Anite Martinac metonimija sudbine hrvatskog naroda u Bosni i Hercegovini. To je spomenik duhu mesta (genius loci), muškarcima i ženama Ilića, ilićkog kraja i hercegovačke domovine. Ali i nešto drugo: dirljiv dokumentarac, emotivno snažno i umetnički živopisno književno štivo.
Jedan primerak je u ponudi
