Kaljuga

„Kaljuga” (franc. La Curée, poznata i pod naslovom „Raskomadani plen”) drugi je roman iz monumentalnog ciklusa „Rugon-Makarovi” francuskog naturalističkog pisca Emila Zole. Radnja je smeštena u Pariz tokom Drugog francuskog carstva i perioda spektakularne urbane transformacije grada pod vođstvom barona Osmana. Kroz priču o usponu i moralnom sunovratu porodice Aristida Sakara, Zola beskompromisno razotkriva mračnu stranu tog doba – nezasitu gramzivost, bezobzirne finansijske špekulacije i opštu moralnu iskvarenost. Aristid Sakar, bezobzirni grabljivac bogatstva, koristi obnovu Pariza i građevinske malverzacije da bi se obogatio, dok njegova mlada i lepa supruga Rene podleže hedonizmu i upušta se u zabranjenu, incestuoznu vezu sa njegovim sinom iz prvog braka, Maksimom. Njihov raskošni dom postaje pozornica lažnog sjaja, dekadencije i pohlepe. Kroz motiv „kaljuge” (ili „deobe plena”), Zola majstorski slika društvo u kojem su novac, telesna zadovoljstva i lični interesi potisnuli sve ljudske vrline. Ovaj roman predstavlja izuzetno snažnu i vanvremensku kritiku kapitalističke gramzivosti, društvenog licemerja i moralnog propadanja u vreme nastanka modernog grada.