Milan Ogrizović - kazališni čovjek
Ivan Trojan u svojoj knjizi direktno definiše metodologiju i ciljeve istraživanja, koji se sastoje u savremenom književnoteorijskom preispitivanju originalnih drama i dramatizacija Milana Ogrizovića.
Pri tome polazi od činjenice da se u svom raznovrsnom književnom delu nije izražavao samo u jednoj specifičnoj stilskoj scenskoj varijanti, već je, u toku svoje raznovrsnosti, prožimao sve one osobine koje su karakteristične za modernu hrvatsku književnost, posebno dramu: od istorijskih tragedija, drama sa naturalističkim i lirsko-simbolističkim odlikama, do onih inspirisanih narodnom poezijom i epskim stvaralaštvom. Autor posmatra povezivanje i integraciju Ogrizovićevog dramskog dela u pluralističku i policentričnu bečku dramsku književnost tog vremena, svestan da je hrvatska drama i pozorište u modernoj epohi imalo brojne i plodne kontakte sa bečkim pozorišnim životom, nalazeći u njemu podsticaje za sopstveni razvoj.
Jedan primerak je u ponudi
