Suza i osmijeh
Zbirka kratkih lirskih proznih spisa, pesama i razmišljanja iz ranog Gibranovog rada. Objavljeno 1914. godine, delo pripada njegovom arapskom periodu i zrači mističnom čežnjom, duhovnom potragom i prihvatanjem dualnosti života.
Glavna nit dela je harmonija suprotnosti: suze (bol, tuga, čežnja, pročišćenje duše) i osmesi (radost, ljubav, slavlje postojanja). Autor ne želi da zameni suze mnoštvom površnih radosti niti da tugu pretvori u lažni smeh. Suze mu otkrivaju tajne života i povezuju ga sa patnjom drugih, dok osmesi izražavaju zahvalnost Bogu i bliskost sa ljudima.
Kroz prizmu prirode (cveće, oblaci, reke, vetar) i simbole ljubavi, smrti, večnosti i božanskog, Gibran pokazuje da istinska sreća nije u izbegavanju bola, već u njegovom prihvatanju zajedno sa radošću. Čežnja za nedostižnim (ljubav, savršenstvo, Bog) je plemenitija od tromog, beznadežnog života bez strasti.
Delo jasno manifestuje težnju za duhovnim sjedinjenjem sa Voljenim (Bogom), a nemogućnost potpunog ostvarenja ideala na zemlji ne obeshrabruje - naprotiv, hrani dušu i vodi ka večnosti.
Zbirka je intimna, poetska meditacija o smislu postojanja kroz prizmu suza i osmeha kao dva nerazdvojiva lica ljudskog iskustva.
Jedan primerak je u ponudi
