Kapucini u Osijeku: Gradivo iz bečkog kapucinskog samostana: 1702.-1919.
Arhivski dokumenti iz Beča otkrivaju istoriju osječkih kapucina od 1702. do 1919., život samostana, gradnju crkve i ulogu redovnika u verskom i društvenom životu grada.
Kapucini u Osijeku: gradivo iz bečkog kapucinskog samostana: 1702.–1919., koje je priredio i uredio Stjepan Sršan, donosi izvorne dokumente o više od dva veka delovanja osječkih kapucina. Građa sačuvana u Beču posebno je važna jer je veliki deo dokumentacije osječkog samostana izgubljen.
Osječka zajednica do 1920. pripadala je kapucinskoj provinciji sa sedištem u Beču, kojoj je slala godišnje izveštaje i druge spise. Ta prepiska omogućava praćenje samostanskog života i odnosa s provincijskom upravom, ali i upoznavanje delovanja redovnika u Osijeku i Slavoniji. Dokumenti su objavljeni na izvornim jezicima, preneti u latinično pismo.
Knjiga obuhvata popis gvardijana, podatke o gradnji crkve i samostanskom umetničkom blagu, uz predgovor, sažetke i reprodukcije pojedinih spisa. Izdvaja se pismo Josipa Jurja Štrosmajera iz 1895., koje svedoči o njegovom uvažavanju kapucina i njihovog značaja za grad i okolna naselja.
Publikacija približava istoriju redovničke zajednice kroz sačuvana svedočanstva njenog rada. Namenjena je istraživačima crkvene i zavičajne istorije i čitaocima zainteresovanim za osječko nasleđe i povezanost samostana s gradskom sredinom.
Jedan primerak je u ponudi
