Dani jada i glada
Roman Ivana Softe o životu u hercegovačkom selu tokom Prvog svetskog rata. Realistično i dirljivo prikazuje bedu, glad, bolesti, ratnu mobilizaciju i patnju seljaka, osuđujući rat i društvene nepravde.
Ivan Softa (Sopta) (1906–1945), hrvatski pisac iz Hercegovine, objavio je roman Dani jada i glada 1937. godine, u izdanju Matice hrvatske u Zagrebu. To je njegov drugi roman, nakon Na put (1936).
Delo je snažan socrealistički prikaz života u hercegovačkom selu tokom Prvog svetskog rata. Softa, koji je i sam poticao iz siromašne seljačke porodice, autentično opisuje svakodnevnu borbu za opstanak: hroničnu glad, nestašicu hrane, prisilnu mobilizaciju u austrougarsku vojsku, bolesti, smrt i uništenje tradicionalnog seoskog života. Roman prati sudbine običnih seljaka, žena i dece koji ostaju sami na surovoj hercegovačkoj zemlji, noseći teret rata i bede.
Autor piše sa dubokim saosećanjem prema običnom čoveku, oštro kritikujući rat, vlast i društveni poredak koji donose patnju običnim ljudima. Stil je realističan, ponekad naturalistički, sa bogatim hercegovačkim dijalektom i folklorom. Roman odiše snažnim antiratnim stavom i društvenom osetljivošću, što ga čini tipičnim međuratnim delom angažovane književnosti.
U hrvatskoj književnosti, Dani siromaštva i gladi se ističu kao jedan od najuspešnijih prikaza svakodnevnog života u Hercegovini i ratnih strahota. Softa je umro 1945. godine na Krstnom putu, pa je njegovo delo zapostavljeno nakon rata.
Danas se roman ceni kao važan dokument socijalne proze i hercegovačkih tema u hrvatskoj književnosti 20. veka. Antikvarna izdanja su retka i tražena.
Jedan primerak je u ponudi
