Gospođica Elza

Gospođica Elza je jedan od najpoznatijih romana Artura Šniclera. Delo je napisano u formi unutrašnjeg monologa (tehnika toka svesti), što je u to vreme bilo veoma moderno. Radnja se odvija tokom jednog dana u luksuznom hotelu u jednom austrijskom planinskom odmaralištu.

Devetnaestogodišnja Elza, lepa i inteligentna devojka iz propale bečke porodice, dobija telegram od majke u kojem je moli da spase oca iz zatvora tražeći novac od bogatog biznismena koji je spreman da pomogne – ali pod uslovom da se Elza pojavi pred njim gola. Šnicler majstorski ulazi u Elzinu glavu, prikazujući njene misli, strahove, ponos, erotske fantazije, stid i očaj. Roman je briljantna psihološka studija mlade žene zarobljene između društvenih konvencija, porodične dužnosti i sopstvene želje za slobodom i dostojanstvom.

Delo se smatra jednim od vrhunaca Šniclerovog opusa i važnim primerom bečkog modernizma. Kritičari je često ističu zbog njene radikalne iskrenosti u prikazu ženske seksualnosti i kritike buržoaskog licemerja. Novela je snažno i uznemirujuće delo koje i danas impresionira svojom tehnikom pripovedanja i dubinom psihološke analize.