Dva vijeka, jedan vijek: Ljetopisni triptih

U nevidljivom lancu kojim bosanski fratri Anto Knežević, Josip Markušić i Ljubo Hrgić i njihovi rukopisi povezuju događaje i ljude kroz vreme koje obuhvata dva veka, smenjuju se carstva u krvavim ratovima, zločinima, ljudskim lomovima i patnjama. Sultanove reforme, predaja Bosne u ruke bečko-peštanske dinastije, Prvi i Drugi svetski rat sa svemoćima srpske krune, zatim komunističkih partija i, između, epizode ​​ratnog terora Nezavisne Države Hrvatske odvijaju se na vekovnoj pozornici, u velikim vremenima, a bosanski horizont u životu i u tekstu trojice živih posmatrača i nepotkupljivih tumača okolnosti i njihovih pratilaca je nizak, uzak, zatvoren.

Pitajući se za svakog od trojice franjevaca „Šta su mu bili dani, šta su mu bile noći?“, Ivan Lovrenović, u romanu, hronici ili svojevrsnoj martirologiji Dva veka, jedan vek, upušta se sa svojim junacima u intimnu, društvenu i intelektualnu dvovekovnu avanturu. Od bosanskih sela i gradova do univerziteta u Rimu, Beču, Parizu, Zagrebu i Beogradu i nazad, pred nama se pojavljuje dvostruki svet, zemaljski i književni, a granica između njih bledi. Zlo, dobro, ljudska patnja, mržnja, arhitektonski poduhvati i uzvišene težnje u glavnom toku, ali i u meandrima velike istorije ostaju zapisani i u fratarskim rukopisima i u ovom jedinstvenom romanu Dva veka, jedan vek: „da se ne zaborave, da se žrtve i patnje pamte, da im se oda zahvalnost generacija, i večna nagrada“.