Uskrsnuće
Tolstojev roman o moralnom preporodu kneza Nehljudova, koji nakon susreta sa ženom čiju je sudbinu uništio pokušava da iskupi sopstvenu krivicu i pronađe smisao života.
Vaskrsenje (Uskrsnuće) poslednji je veliki roman Lava Nikolajeviča Tolstoja, objavljen 1899. godine, u kojem ruski književni klasik istražuje pitanja krivice, savesti, društvene nepravde i mogućnosti duhovnog preporoda.
Knez Dmitrij Nehljudov, pripadnik ruskog plemstva, tokom sudskog procesa prepoznaje optuženu Katarinu Maslovu, devojku koju je u mladosti zaveo i napustio. Suočen sa njenom tragičnom sudbinom, postaje svestan sopstvene moralne odgovornosti. Njegov pokušaj da ispravi počinjenu nepravdu prerasta u duboko preispitivanje sopstvenog života i društvenih vrednosti.
Prateći Nehljudovljevo putovanje kroz sudnice, zatvore i rusko društvo, Tolstoj razotkriva licemerje aristokratije, surovost pravosudnog sistema i protivrečnosti institucionalizovane religije. Istovremeno istražuje mogućnost ličnog iskupljenja kroz saosećanje i odgovornost prema drugima.
Ovo izdanje Sveučilišne naklade Liber iz 1980. godine, u prevodu Ise Velikanovića, objavljeno je u biblioteci Ruski roman u 10 knjiga. Na kraju knjige nalazi se opsežna književnokritička studija Aleksandra Flakera, Tolstojevo »Uskrsnuće«, koja roman razmatra u kontekstu Tolstojevog stvaralaštva, njegovih pripovednih postupaka i društveno-filozofskih pogleda.
Jedan primerak je u ponudi
