Umro od ljubavi

"Umro od ljubavi" Federica Garcíe Lorce nije posebno djelo već termin koji se često povezuje s njegovom poezijom i dramama koje istražuju motive ljubavi, strasti i tragedije. Lorca, jedan od najznačajnijih španjolskih pjesnika i dramatičara 20. stoljeća, poznat je po djelima u kojima ljubav često vodi u patnju i smrt, simbolizirajući neizbježnu sudbinu i sukob strasti s društvenim normama.

Motiv ljubavi koja vodi u smrt prisutan je u mnogim njegovim dramama i pjesmama. U drami "Krvavo vjenčanje" (Bodas de Sangre) ljubav mladenke i Leonarda završava tragičnom dvostrukom smrću. Slično, u “La Casa de Bernarda Alba” potiskivanje i nemogućnost ostvarenja ljubavi dovode do Adelineina samoubojstva.

U Lorcinom pjesništvu, posebice u zbirci “Ciganska romansa” (Romancero gitano), ljubav se prikazuje kao sila koja prkosi zakonima društva i prirode, ali i kao nešto što je osuđeno na propast. Likovi su često strastveni i buntovni, ali ipak žrtve sudbine i društvenih ograničenja.

Kroz motive smrti i ljubavi Lorca iskazuje duboku povezanost erotskog i tragičnog, prikazujući ljudsku čežnju koja se ne može ostvariti bez boli. Njegova djela odražavaju melankoliju i strast Andaluzije, dok ljubav postaje istovremeno uzvišena i prokleta sila, neraskidivo povezana s patnjom i žrtvom.